Molded by His Hand

After school that day, it rained. Her thin uniform stuck to her body, showing the lace beneath. They looked up at the same time, eyes catching in the humid air. She'd been wanting him too long to hold back. So she didn't. She slept with him. She'd find out later that sleeping with your boyfriend wasn't a one-time thing. Once you'd done it, you were going to do it again. At eighteen, just looking at him made your body ache. Like hunger you couldn't press down.

Wszyscy znają go jako najbardziej skrupulatnego prokuratora w mieście. Tylko ona wie, że za zamkniętymi drzwiami to zdeprawowane zwierzę w garniturze szytym na miarę. „Prywatny układ" — jej usta mówiły nie, nie, a ciało tonęło w tym po uszy. Sprawiedliwość jako alibi. Rozpusta jako wyrok.

Alle kennen ihn als den akribischsten Staatsanwalt der Stadt. Nur sie weiß, dass er hinter verschlossenen Türen ein verdorbenes Tier im Maßanzug ist. Eine „private Abmachung" — ihr Mund sagte nein, nein, ihr Körper ertrank darin. Gerechtigkeit als Alibi. Abgründe als Urteil.

Zmysłowa właścicielka baru × zaborczy drań ze starej kasy. Siedem lat temu pierwszą rzeczą, jaką Stella zrobiła, kiedy poznała Maksa Witkowskiego, było rzucenie mu się w ramiona. Nie skończyło się dobrze. Siedem lat później pierwszą rzeczą, jaką Maks robi, kiedy znów ją widzi, jest wepchnięcie jej w swoje ramiona — i przyparcie do drzwi kabiny w łazience, z ręką między jej udami i ustami na jej gardle. Pot. Jęki. Skóra o skórę. Dokładnie jak za pierwszym razem, siedem lat temu.

Verruchte Barbesitzerin × besitzergreifender Treuhand-Schnösel aus altem Geld. Vor sieben Jahren war das Allererste, was Nola Rosenthal tat, als sie Holden Eschenburg traf: sich in seine Arme werfen. Es ging nicht gut aus. Sieben Jahre später ist das Erste, was Holden tut, als er sie wiedersieht: sie in seine Arme zerren — und sie gegen eine Klotür pressen, die Hand zwischen ihren Schenkeln, den Mund an ihrer Kehle. Schweiß. Stöhnen. Haut auf Haut. Genau wie beim ersten Mal, vor sieben Jahren.

Everyone knows him as the most meticulous federal prosecutor in town. Only she knows that, behind closed doors, he's a depraved animal in a tailored suit. A "private arrangement" — her mouth saying no, no, her body drowning in it. Justice the alibi. Filth the verdict.

Sultry bar owner × possessive old-money trust-fund bastard. Seven years ago, the first thing Sloane Bellamy ever did when she met Holden Ashworth was throw herself into his arms. It didn't end well. Seven years later, the first thing Holden does when he sees her again is shove her into his arms — and pin her against a bathroom stall door, hand between her thighs, mouth at her throat. Sweat. Moans. Skin slapping skin. Exactly like the first time, seven years ago.